Szanowny Panie Ministrze! W związku ze zgłoszonymi do mojego biura poselskiego uwagami związanymi z
Szanowny Panie Ministrze! W związku ze zgłoszonymi do mojego biura poselskiego uwagami związanymi z przepisami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (dalej: ustawa o VAT), na przykładzie decyzji Izby Skarbowej dotyczących przepisów art. 20 ustawy w brzmieniu z roku 2000, skierowanych do KGHM Polska Miedź SA (dalej: KGHM, Spółka), składam następującą interpelację.
I. Przedmiot sporu
Prawo podatnika do pomniejszenia podatku VAT należnego o podatek naliczony obciążający zakupy związane z działalnością opodatkowaną VAT oraz w marginalnym stopniu z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu.
II. Stan faktyczny
KGHM zajmuje się poszukiwaniem, wydobyciem, przetwarzaniem i sprzedażą rudy miedzi, a także metali szlachetnych. Działalność ta jest opodatkowania podatkiem VAT. Spółka wykonuje także w marginalnym zakresie czynności zwolnione z VAT, np. związane z działalnością socjalną. W roku 2000, którego dotyczy postępowanie podatkowe objęte niniejszą interpelacją, Spółka lokowała wolne środki finansowe w papierach wartościowych, głównie o charakterze dłużnym, a także zbywała udziały i akcje innych przedsiębiorstw.
KGHM pomniejszał w poszczególnych miesiącach roku 2000 podatek VAT należny od kwoty podatku naliczonego, wynikającego z zakupów towarów i usług o charakterze ogólnym, dotyczących ogółu działalności podatnika (zakupy energii elektrycznej, usług teleinformatycznych itd.). Z uwagi na fakt, iż powyższe kwoty podatku związane były zarówno ze sprzedażą opodatkowaną VAT, jak i sprzedażą z tego podatku zwolnioną, Spółka rozliczała je przy pomocy tzw. struktury sprzedaży, określonej przepisem art. 20 ust. 3 ustawy o VAT.
III. Stan prawny
Zgodnie z podstawową zasadą konstrukcyjną ustawy o VAT - zasadą neutralności opodatkowania dla podatnika - podatnicy mają prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z zakupów służących sprzedaży opodatkowanej. W stanie prawnym roku 2000, w stosunku do zakupów związanych równocześnie ze sprzedażą opodatkowaną, jak i zwolnioną od opodatkowania podatnicy zobowiązani byli do odrębnego określania kwot podatku naliczonego, związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną (przepis art. 20 ust. 1 ustawy o VAT). W sytuacji, gdy takie odrębne określenie nie było możliwe, podatnicy mieli prawo do odliczenia podatku naliczonego przy użyciu tzw. struktury sprzedaży (przepis art. 20 ust. 3 ustawy o VAT: ˝Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może także zmniejszyć podatek należny o taką część podatku naliczonego, która odpowiada procentowemu udziałowi wartości sprzedaży towarów opodatkowanych podatkiem w wartości sprzedaży ogółem˝). Podsumowując, w stanie prawnym roku 2000 podatnicy:
- Mogli w całości odliczać podatek naliczony dotyczący zakupów związanych wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną (np. zakupy materiałów produkcyjnych).
- Nie mieli prawa do odliczania podatku wynikającego z zakupów dotyczących wyłącznie sprzedaży zwolnione z VAT lub niepodlegającej VAT.
- W zakresie podatku naliczonego, związanego łącznie ze sprzedażą opodatkowaną VAT, jak i z tego podatku zwolnioną - mieli prawo do odrębnego określenia całości lub części kwot podatku związanego ze sprzedażą opodatkowaną - i ta część podatku była odliczana. Gdy odrębne określenie nie było możliwe, podatek rozliczany był przy pomocy struktury sprzedaży, tj. procentowego udziału wartości sprzedaży opodatkowanej w sumie sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej z VAT.
IV. Postępowanie kontrolne i podatkowe
Rozliczenia Spółki z tytułu VAT w poszczególnych miesiącach roku 2000 objęte zostaną kontrolą skarbową, prowadzoną przez Inspektor Urzędu Kontroli Skarbowej we Wrocławiu, Ośrodek Zamiejscowy w Legnicy. Decyzje podatkowe wydane w wyniku kontroli przez Inspektor uchylone zostały pod wpływem odwołań KGHM przez Izbę Skarbową we Wrocławiu, Ośrodek Zamiejscowy w Legnicy, z powodu oczywistych błędów proceduralnych. Organ pierwszej instancji - po zmianach we właściwych przepisach stał się nim Dyrektor UKS - z dnia 20 września 2002 r. ponownie wydał decyzje podatkowe, w warstwie merytorycznej tożsame z pierwszymi. Spółka wniosła odwołania od nowych decyzji. Postępowanie odwoławcze, w trakcie którego KGHM składał dodatkowe wyjaśnienia, przedstawiał wyliczenia itd., zakończone zostało wydaniem przez Izbę Skarbową decyzji podtrzymujących decyzje Dyrektora UKS, które Spółka otrzymała 2 czerwca 2003 r.
Organ odwoławczy zarzuca Spółce, iż przy obliczaniu procentowego udziału wartości sprzedaży towarów opodatkowanych podatkiem VAT w wartości sprzedaży ogółem (dalej: struktura sprzedaży), Spółka nie uwzględniła wartości sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu VAT, w szczególności przychodów związanych z operacjami finansowymi. Zdaniem Izby, w przypadku podatników dokonujących zarówno sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej z tego podatku, jak i czynności nieobjętych przepisami ustawy o VAT, obliczenie wartości podatku VAT naliczonego związanego jednocześnie z trzema wymienionymi rodzajami czynności, który obniżyć może podatek VAT należny, wymaga przeprowadzenia dwustopniowej kalkulacji:
- w pierwszej kolejności, taki podatek naliczony należy w opinii Izby podzielić w proporcji, w jakiej pozostaje suma wartości sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej w stosunku do wartości sprzedaży ogółem, tj. zdaniem Izby sumy sprzedaży opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu (dalej: ˝wstępne rozliczenie proporcjonalne˝),
- następnie podatnik, zdaniem Izby, zobowiązany jest do rozliczenia uzyskanej w pierwszym etapie kwoty podatku naliczonego po raz drugi, tym razem przy użyciu struktury sprzedaży, obliczonej jako udział procentowy sprzedaży opodatkowanej w sumie wartości sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej z podatku VAT.
Stosując powyższą procedurę, Izba Skarbowa odmówiła KGHM prawa odliczenia podatku naliczonego o wartości 29 926 534,00 zł. Kwota wymagająca zapłaty, wynikająca z decyzji (zaległości podatkowe, dodatkowe zobowiązania podatkowe oraz odsetki za zwłokę), wynosi 47 554 198,00 zł.
V. Stanowisko spółki
W odwołaniach od decyzji Dyrektora UKS KGHM przedstawił obszerną argumentacją przemawiającą za bezzasadnością i brakiem oparcia w przepisach prawa koncepcji podwójnego rozliczenia proporcjonalnego. Rozstrzygnięciu Dyrektora UKS, jak również potwierdzającym je decyzjom Izby Skarbowej, Spółka zarzuciła w szczególności:
1. Rażące naruszenie przepisów art. 19 i 20 ustawy o VAT oraz utrwalonej w tym zakresie linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego.
Spółka podniosła, iż nie ulega wątpliwości, że wszelkie zakupy spełniające pozytywną przesłankę ujętą przez ustawodawcę w przepisach art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, czyli wykazujące związek ze sprzedażą opodatkowaną, ujmowane mogą być przez podatników w ewidencji służącej ustaleniu kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek VAT należny. Oczywiste jest, iż zakupy o charakterze mieszanym, czyli związane równocześnie ze sprzedażą opodatkowaną zwolnioną, jak i niepodlegającą opodatkowaniu, spełniają przesłankę zapisu art. 20 ust. 2 ustawy o VAT, wykazują bowiem związek ze sprzedażą opodatkowaną. Podatek naliczony związany z takimi zakupami podlega następnie rozliczeniu przy zastosowaniu tzw. struktury sprzedaży, przewidzianej przez ustawodawcę w przepisie art. 20 ust. 3. Procedura ta, stosowana przez KGHM, była zdaniem Spółki jedynym rozliczeniem znajdującym oparcie w przepisach.
W konsekwencji KGHM nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia zarówno w przepisach prawa materialnego jak i orzeczeniach sądów, wyliczania w pierwszej kolejności ˝wstępnego rozliczenia proporcjonalnego˝, które jest konstrukcją stworzoną przez organy podatkowe wyłącznie na potrzeby analizowanej sprawy.
Zdaniem KGHM nie ulegało ponadto wątpliwości, iż dla celów obliczenia proporcji sprzedaży opodatkowanej w sprzedaży ogółem, zgodnie z przepisem art. 20 ust. 3 ustawy o VAT, w roku 2000 należy uwzględnić jedynie czynności opodatkowane VAT oraz z tego podatku zwolnione. Czynności nieobjęte przepisami ustawy o VAT nie mają wpływu na sposób rozliczenia podatku naliczonego przy pomocy tzw. struktury sprzedaży, przewidzianej przez przepis art. 20 ust. 3 ustawy o VAT.
Spółka wskazała ponadto, podobnie jak czyniła to na wszystkich etapach postępowania podatkowego, iż wyroki NSA, którymi posiłkowały się organy podatkowe, uzasadniając swe błędne stanowisko, dotyczą stanu faktycznego niemającego żadnego związku z rozpoznawaną sprawą. Tym bardziej dla KGHM niezrozumiałe są powody, dla których organ odwoławczy nadal powołuje się na wskazane orzeczenia, uzasadniając nimi dokonywane przez siebie, nieznajdujące żadnego oparcia w przepisach prawa, rozliczenia podatku naliczonego. W opinii Spółki działanie takie rażąco narusza podstawowe zasady postępowania podatkowego, w szczególności zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 Ordynacji podatkowej) oraz zasadę jasności przesłanek sposobu prowadzenia postępowania (art. 124 Ordynacji podatkowej). Spółka wskazała, cytując fragmenty uzasadnień wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego, iż w stanie prawnym roku 2000 wartość sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu VAT nie miała wpływu na sposób rozliczenia podatku naliczonego przy pomocy struktury sprzedaży.
2. Spółka sformułowała również swe stanowisko dotyczące przedstawionego w trakcie postępowania odwoławczego sposobu wyliczenia kwot podatku naliczonego związanego w marginalnym stopniu ze sprzedażą niepodlegającą VAT.
KGHM podkreślił, co czynił w trakcie postępowania odwoławczego, że przedstawione wyliczenia podatku naliczonego związanego z obrotem instrumentami finansowymi oraz pozostałą działalnością nieopodatkowaną zostało przygotowane w odpowiedzi na wniosek Izby Skarbowej. Przedstawiając organowi odwoławczemu model rozliczenia, Spółka wyraźnie zaznaczyła, iż podtrzymuje swoje stanowisko, konsekwentnie wyrażane w trakcie wszystkich etapów postępowania. Zgodnie ze stanowiskiem Spółki, w obowiązującym w roku 2000 stanie prawnym dla celów obliczenia proporcji sprzedaży opodatkowanej w sprzedaży ogółem, zgodnie z przepisem art. 20 ust. 3 ustawy o VAT, należało uwzględnić jedynie czynności opodatkowane podatkiem VAT oraz z tego podatku zwolnione, a czynności nieobjęte przepisami ustawy o VAT nie miały wpływu na sposób rozliczenia podatku naliczonego przy pomocy struktury sprzedaży.
Spółka podniosła, iż przygotowane rozliczenie przedstawia rzeczywisty i rzetelny obraz finansowy związku poszczególnych kwot podatku VAT naliczonego ze sprzedażą opodatkowaną oraz zwolnioną i nieobjętą opodatkowaniem VAT w poszczególnych miesiącach roku 2000. Przygotowane przez Spółkę przyporządkowanie sporządzone zostało na podstawie obiektywnych danych oraz przy zastosowaniu racjonalnych przesłanek opisujących wzajemne zależności między tymi wielkościami. Kompleksowa metoda analityczna wdrożona przez KGHM zapewniła spełnienie warunku zawartego w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, czyli odrębne określenie kwot podatku VAT naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną VAT oraz sprzedażą zwolnioną, a także - pomimo braku takiego obowiązku w roku 2000 - a niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym zastosowanie przepisu art. 20 ust. 3, czyli rozliczenia tzw. strukturą sprzedaży, nie znajdowało oparcia w przepisach prawa.
Na podstawie zaprezentowanego kompleksowego modelu opartego na racjonalnych i obiektywnych przesłankach KGHM stwierdził, iż stanowisko organów podatkowych - oprócz braku podstawy prawnej - prowadzi także do znacznych wypaczeń finansowych poprzez zawyżenie kwoty podatku naliczonego związanego, zdaniem organów, ze sprzedażą nieopodatkowaną i w konsekwencji niepodlegającego odliczeniu. Przyporządkowanie sporządzone przez KGHM dowodzi, iż faktyczny związek ze sprzedażą niepodlegającą VAT wykazują wielokrotnie niższe wartości podatku VAT naliczonego niż obliczone przez organy podatkowe, tym samym kwestionowane rozstrzygnięcia są nie tylko pozbawione podstawy prawnej, lecz skutkują określeniem nieracjonalnie wysokiego, oderwanego od stanu faktycznego zobowiązania podatkowego.
3. Uzupełniając argumentację w skrócie przedstawioną powyżej, Spółka zaprezentowała również analogiczne przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej, poparte utrwalona linią orzeczniczą Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
Spółka podniosła, iż w świetle zbieżności analizowanych regulacji polskiej ustawy o VAT i przepisów VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych (77/388/EEC; dalej: VI Dyrektywa) właściwe w przedmiotowej kwestii jest posiłkowe powołanie przepisów VI Dyrektywy i orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W opinii KGHM może to bowiem przyczynić się do właściwego zinterpretowania przez organy skarbowe przepisów ustawy podatkowej.
Spółka wskazała, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego za nieprawidłowy uznać należy pogląd, iż z uwagi na fakt pozostawania Polski poza Wspólnotami Europejskimi prawodawstwo oraz orzecznictwo UE pozostają bez wpływu na decyzje polskich organów podatkowych. Przeciwnie, podpisując Układ Europejski dnia 16 grudnia 1991 r. Rzeczpospolita Polska zobowiązała się, w zapisie art. 69 Układu, również do dostosowania zasad interpretacji prawa, co znajduje szczególne zastosowanie w przypadku praktycznej tożsamości zapisów polskiego prawa wewnętrznego i odpowiednich uregulowań obowiązujących w krajach członkowskich Unii Europejskiej.
Mając powyższe na uwadze KGHM wskazał, iż interpretacja przepisów art. 20 ustawy o VAT w brzmieniu z roku 2000, prezentowana przez Spółkę konsekwentnie w trakcie postępowania kontrolnego, podatkowego i odwoławczego, zgodnie z którą w kalkulacji proporcji określonej w przepisie art. 20 ust. 3 ustawy o VAT nie bierze się pod uwagę wartości sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu, pozostaje w zgodzie z popartą orzecznictwem interpretacją odpowiednich unormowań ustawodawstwa dotyczącego podatku VAT w krajach Unii Europejskiej. W szczególności przepisy art. 19 VI Dyrektywy, stanowiące odpowiednik przepisów art. 20 ustawy o VAT, stanowią, iż przy obliczaniu proporcji określonej tzw. strukturą sprzedaży uwzględnia się sumę transakcji opodatkowanych podatkiem VAT oraz transakcji, w związku z którymi podatek nie podlega odliczeniu. Na podstawie wykładni systemowej wewnętrznej pozostałych uregulowań VI Dyrektywy oraz dokonywanej wielokrotnie przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości interpretacji przepisów art. 19 tego aktu prawnego nie ulega wątpliwości, iż transakcje nie objęte podatkiem VAT nie mają wpływu na obliczanie proporcji określonej w przepisach art. 19 VI Dyrektywy. W efekcie zastosowania europejskich reguł interpretacyjnych, do czego, jak wykazano, zobowiązane są organy podatkowe, również przy dokonywaniu wykładni przepisu art. 20 ustawy o VAT, wartość sprzedaży nieopodatkowanej nie powinna być uwzględniana we wskaźniku określonym w przepisie art. 20 ust. 3 ustawy o VAT. KGHM zwrócił uwagę, iż powyższa wykładnia przepisu art. 20 ustawy o VAT potwierdza ugruntowaną linię orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezentowaną w trakcie postępowania podatkowego i odwoławczego.
Konkludując, Spółka podkreśliła, iż działanie organów podatkowych w przedmiotowej sprawie - w sposób rażący sprzeczne z przepisami ustawy o VAT - wywiera u progu integracji Polski z Unią Europejską istotny wpływ na pozycję konkurencyjną Spółki wobec jej konkurentów z krajów Wspólnoty. Jak wykazano powyżej, zarówno na gruncie przepisów ustawy o VAT, jak i regulacji VI Dyrektywy wartości sprzedaży nieopodatkowanej nie uwzględnia się przy kalkulacji współczynnika określonego w przepisie art. 20 ust. 3 ustawy o VAT. Fakt, iż polskie organy skarbowe, stosując niezrozumiałe zabiegi interpretacyjne, dążą do zakwestionowania prawa Spółki do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy konkurenci KGHM z krajów Wspólnoty, podlegający, jak wykazano, zbieżnym regulacjom w analizowanym zakresie, nie są jego pozbawiani, stawia już u progu integracji polski podmiot na znacznie utrudnionej pozycji. Spółka podniosła, iż tym bardziej niezrozumiałe jest ignorowanie przez władze podatkowe argumentów posiłkowo przywoływanych przez Spółkę, dodatkowo potwierdzających prawidłowość prowadzonych przez KGHM w roku 2000 rozliczeń z tytułu podatku VAT.
VI. Konsekwencje prawne i ekonomiczne utrzymania w mocy skarżonych decyzji
Sposób działania Inspektor UKS, Dyrektora UKS oraz Izby Skarbowej w przedstawionej sprawie rażąco narusza przepisy prawa materialnego oraz przepisy dotyczące prowadzenia postępowania. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy kwestionowane decyzje, postąpił w oderwaniu od niebudzącego wątpliwości brzmienia przepisów art. 20 ust. 1 i ust. 3 ustawy o VAT, a więc łamiąc podstawową zasadę wykładania przepisów prawa - działania w ramach znaczenia słów przepisów ustanowionych przez ustawodawcę. Dodatkowo rozstrzygnięcie zapadło w oderwaniu od wykładni systemowej i celowościowej uregulowań ustawy o VAT oraz przy zignorowaniu mającego zastosowanie w sprawie dorobku prawnego i sądowego Unii Europejskiej. Na poparcie swego stanowiska, rażąco naruszającego prawo, Izba Skarbowa usiłuje między innymi przypisać KGHM formułowanie wniosków, które ze strony Spółki nigdy nie padły (czego dowodem są liczne pisma procesowe, w sposób jasny i konsekwentny przedstawiające prawidłowy sposób obliczania struktury sprzedaży). Ponadto, Izba Skarbowa podaje sygnatury licznych wyroków NSA, rzekomo uzasadniających tezy organu podatkowego. Orzeczenia te zapadły jednak na podstawie zupełnie innych stanów faktycznych, zaś wnioski składów orzekających w najmniejszym stopniu nie są sprzeczne ze stanowiskiem prezentowanym przez Spółkę w trakcie całego postępowania. Wspieranie niezgodnych z prawem tez Izby Skarbowej orzeczeniami, które nie mają związku ze sprawą, stanowi szczególnie rażące naruszenie zasady praworządności oraz działania organów podatkowych w sposób budzący zaufanie.
Z uwagi na powyższe naruszenia prawa uzasadnione jest twierdzenie, iż organy podatkowe w sprawie nie działają w ramach przepisów prawa tworzonego przez ustawodawcę, lecz wedle norm kreowanych przez przedstawicieli lokalnego aparatu skarbowego. Sytuacja taka nie powinna mieć miejsca w demokratycznym państwie prawa, jakim jest Rzeczpospolita Polska.
Opisane w skrócie powyżej działania legnickich organów podatkowych spowodowały określenie KGHM zaległości podatkowych o wartości kilkudziesięciu milionów złotych. Sytuacja taka jest niekorzystna dla podatnika, jak również dla budżetu państwa. Organy podatkowe właściwe dla Spółki szczególnie często wydają bowiem błędne, nieoparte w przepisach decyzje, których skutkiem jest konieczność wpłaty przez KGHM kwot istotnych w skali Spółki, co utrudnia prowadzenie działalności gospodarczej. Decyzje te są następnie uchylane, jako wydane z naruszeniem przepisów, co oznacza konieczność zwrotu przez Skarb Państwa bezprawnie określonych zaległości oraz odsetek, których kwoty są bardzo istotne. W samym tylko roku 2002 KGHM był stroną 13 spraw przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, dotyczących błędnych decyzji legnickich organów podatkowych. Wszystkie sprawy rozstrzygnięte zostały na korzyść Spółki, co dowodzi skali bezprawnego i szkodliwego dla Skarbu Państwa działania organów podatkowych kontrolujących rozliczenia podatkowe KGHM. Bezpośrednim efektem przegrania przez Izbę Skarbową wszystkich spraw rozstrzyganych przez NSA w roku 2002 był zwrot Spółce ponad 26 milionów złotych samych odsetek od bezprawnie określonych zaległości. Kwoty te pochodzą z budżetu państwa i są finansowym skutkiem bezprawnego działania legnickich organów podatkowych.
Jako poseł z regionu, w którym działa KGHM, nie mogę nie zwrócić uwagi na fakt, iż błędne decyzje Izby Skarbowej pociągają istotne konsekwencje ekonomiczne. Nieprzewidywalne obciążenia, wynikające z wydawanych przez legnickie organy podatkowe decyzji, uchylanych następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, zakłócają działanie KGHM, zmuszając Spółkę do poszukiwania nadzwyczajnych źródeł finansowania nienależnych wpłat budżetowych. Niepewność związana z działaniem lokalnego aparatu skarbowego zmusza do ograniczania inwestycji oraz szukania oszczędności, na przykład poprzez redukcję zatrudnienia. Nieprawidłowe działania legnickich organów podatkowych odbijają się zatem nie tylko na interesach Spółki, ale również na lokalnym rynku pracy, gdzie KGHM jest największym pracodawcą. Ponadto wydawanie błędnych decyzji, uchylanych następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, naraża Skarb Państwa na straty w skali istotnej z punktu widzenia polskiego budżetu.
Szanowny Panie Ministrze! Interpelując w powyższej sprawie, proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy KGHM Polska Miedź SA naruszył swoim działaniem przepisy ustawy o VAT obowiązujące w roku 2000?
2. Czy uprawniona jest, dokonana przez Izbę Skarbową we Wrocławiu, Ośrodek Zamiejscowy w Legnicy, interpretacja przepisów ustawy o VAT w oderwaniu od ich brzmienia oraz wykładni systemowej?
3. Czy uprawniona jest interpretacja Izby Skarbowej, zgodnie z którą lokowanie nadwyżek finansowych powstałych wskutek realizacji sprzedaży opodatkowanej VAT pozbawia podatnika znacznych kwot podatku naliczonego, związanego ze sprzedażą opodatkowaną?
4. Czy prawidłowe jest stanowisko Izby Skarbowej, zgodnie z którym reguły interpretacyjne wypracowane na gruncie sporów rozstrzyganych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie mają żadnego znaczenia w przededniu wejścia Polski do Unii Europejskiej, w sytuacji, gdzie właściwe przepisy ustawy o VAT i VI Dyrektywy są bardzo zbliżone i zawierają tożsamy mechanizm rozliczania VAT naliczonego na zakupach o charakterze ogólnym? Czy w związku z tym cytowany przez Spółkę w odwołaniach wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2001 r., sygnatura V SA 305/00, powinien być przez organy podatkowe ignorowany?
Poseł Ryszard Zbrzyzny
Lubin, dnia 2 lipca 2003 r.