Szanowny Panie Ministrze! Ustawa zawiera zapisy, z których wynika, że prawo do świadczenia przedemerytalnego
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa zawiera zapisy, z których wynika, że prawo do świadczenia przedemerytalnego (dotyczącego również zasiłku przedemerytalnego) ustaje z dniem, w którym osoba uprawniona do wymienionego świadczenia przestała spełniać warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, czyli definicji bezrobotnego z zastrzeżeniem ust. 2 art. 37n.
Definicja ta mówi, iż bezrobotnym jest osoba, która jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Dopuszcza się także sytuację, gdy bezrobotny może być osobą niepełnosprawną pod warunkiem, że stan jego zdrowia pozwala na podjęcia zatrudnienia w co najmniej połowie wymiaru czasu pracy.
Niejednoznaczna jest sytuacja osób, które pobierały z Urzędu Pracy zasiłek przedemerytalny dłużej niż osiemnaście miesięcy i po tym czasie stan ich zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu. Dotychczasowe przepisy ustawy uniemożliwiają kontynuację wypłacania zasiłku przedemerytalnego z Urzędu Pracy, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie posiada podstaw prawnych do przyznania renty, ponieważ inwalidztwo powstało po osiemnastu miesiącach od zakończenia zatrudnienia.
Czy w świetle powyższego uważa pan minister za stosowne znowelizowanie przepisów, w wyniku których osoby pobierające zasiłek lub świadczenie przedemerytalne, gdy nastąpi znaczne pogorszenie ich stanu zdrowia, miałyby prawo do renty inwalidzkiej?
Z poważaniem
Poseł Ryszard Maraszek
Warszawa, dnia 10 lipca 2002 r.